Rasyonel davranması gereken kurumlar nesnel doğrulardan uzaklaşırsa...

Oğlum Cem dört yıllık uzunca bir aradan sonra benimle yaşamaya başladı. Okula devamsızlık onun için sıradan bir durum haline gelmiş. Yargı ve Emniyetteki bağlantılarını kullanarak benden alıkoydukları çocuğumu dört yılda bu hale getirenlerin sebep olduğu sorunları bir ayda düzelmeyeceğimi bildiğim için sabırlı olmaya gayret ediyorum. Ancak okul-aile koordinasyonunun zayıf olması, MEB mevzuatına uymayan*** ve devamsızlık konusunda çocuğun keyfiliğine göz yuman kurumsal sorumsuzluk benim üzerime ekstadan bir yük bindiriyor. Rehberlik servisinin çocuğun durumuyla ilgilenmemesi (oğlumu ikna edip  görüşmesi için  rehberlik servisine yönlendirmeme rağmen sergilenen ilgisiz tavırdan dolayı çocuk kapıdan geri dönüyor)  öğretmenlerinin en ufak bir uyarıda ya da motivasyonda bulunmaması, sorunu benim açımdan güçleştiriyor. Oysa Cem başarıyı seven ve bunun için çaba sarf eden bir çocuktu. Cem'in okula gitmediği günler gittiği günlerden daha fazla. Dört yıl boyunca bu düzene alışmış...

Benim zamanımda - ki nereden baksanız otuz yıl var- lise son sınıfa kadar sıkı bir yoklama sistemi vardı. Yine olmalı. Çünkü gençlerin ayağını kaydıracak, akıllarını çeldirecek en zayıf oldukları çağda onların gözetiminden sorumlu kurumlardan biri de okuldur, okul yönetimidir. Dört yıldır babasında kalan oğlumla kırk yılın başında iletişim kurabildiğim zamanlarda bile okula devamsızlığının çok fazla olduğunu öğreniyorum. Tek tük okulu kırmaktan bahsetmiyorum. Olağandışı bir devamsızlık sorunu var. Bu sene daha okulun ilk haftasında başladı devamsızlıklar.  "ÖZEL OKUL OLDUĞUNDAN DEVAMSIZLIK SORUN OLMUYOR" Oğluma okula devamsızlığın her anlamda sorun olduğunu söylediğimde kendisinden "Özel okul olduğundan sorun olmuyor" yanıtını alıyorum. Hatta sınav haftasında iki gün okula gitmedi ve girmesi gereken altı sınava girmedi. Uyanamadığı için gitmiyor. Yani mazereti de yok. Dün gitmemişti. Baktım bugün de gitmemiş. Sorduğumda inkâr etmiyor. Bu kadar devamsızlık idare edil...